بررسي خصوصيات مرفولوژي گياهان مرتعي (Vicia sativa, Secale cereale, Sanguisorba minor, Trifolium pretense) در برابر تنش‌هاي شوري و خشكي با استفاده از كشت هيدروپونيك

بررسی تحمل به تنش شوری و خشكی گیاهان به منظور كشت و توسعه آن‌ها در مناطق شور و خشك از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به¬منظور بررسی اثر شوری و خشكی آزمایشی در شرایط كشت آبی در قالب طرح كاملاً تصادفی با سه تكرار در مرحله گیاهچه انجام شد. گیاهان مورد بررسی شامل : Vicia sativa, Sanguisorba minor,Trifolium pretense و Secale cereale بودند. تنش‌های شوری و خشكی، با استفاده از كلرید سدیم و مانیتول، به‌ترتیب با هفت سطح از NaCl (شاهد،2، ،4، 8، 16، 32 و 64 bar) و نه سطح از ماده مانیتول (شاهد، 2، 4، 6، 8، 10، 12، 14 و 16 bar) به گیاهچه‌ها وارد شد. صفات مورد اندازه‌گیری شامل طول ریشه، طول ساقه، وزن ریشه، وزن ساقه و نسبت طول ریشه به ساقه بودند. نتایج مقایسه میانگین داده‌ها نشان داد، طول ریشه، طول ساقه، وزن ریشه و ساقه گیاهچه‌ها در اثر افزایش غلظت NaCl و مانیتول در مقایسه با تیمار شاهد بطور معنی‌داری با كاهش همراه بود. بیش‌ترین طول ریشه و ساقه در بین چهار گونه مورد آزمایش مربوط به گونه Vicia sativa در تیمار شاهد به‌ترتیب برابر با 34/06 و 43/5 سانتی‌متر بود كه این مقادیر تفاوت معنی‌داری در بین تیمار‌های شوری و خشكی با دیگر گونه‌ها داشت. طبق این نتایج گونه Vicia sativa بیش‌ترین تحمل را نسبت به تنش‌های شوری و خشكی دارا بود و به‌ترتیب گونه Secale cereale و Sanguisorba minor و Trifolium pratense كم‌ترین تحمل نسبت به تنش شوری و خشكی را دارا بودند.