مطالعه تطبيقي جرم شكنجه در حقوق ايران و كنوانسيون منع شكنجه

هم كنوانسيون منع شكنجه و هم مقررات ناظر بر شكنجه در حقوق ايران، شكنجه را عملي غير انساني و مغاير با كرامت و حيثيت انسان مي دانند و ارتكاب آن را منع مي كنند؛ در عين حال تفاوت هاي زيادي، هم در تعريف و هم در مصاديق شكنجه بين حقوق ايران و كنوانسيون منع شكنجه وجود دارد. هرچند در قانون اساسي ايران مطلق شكنجه اعم از جسمي و رواني منع شده، اما در قانون مجازات اسلامي صرفاً براي شكنجه بدني مجازات تعيين شده است. علاوه بر اين، در تعيين مصاديق شكنجه و مرز آن با مجازات هاي قابل اعمال نيز تفاوت هايي بين نظام حقوقي ايران و كنوانسيون منع شكنجه وجود دارد. اما وجود اين تفاوت ها به معناي فقدان وجوه اشتراك بين مفاد كنوانسيون و قوانين ايران نيست. مقايسه الزامات كنوانسيون و قواعد نظام حقوقي داخلي اين امكان را فراهم مي سازد كه ضمن شناسايي موانع حقوقي الحاق ايران به كنوانسيون مذكور، راهكارهاي رفع اين موانع نيز شناسايي شود.