تعامل برازنده پليس با مديران مدارس راهنمايي تهران به منظور ارائه راهبرد پيشگيري از بزه كاري و بزه ديدگي دانش آموزان

اين مقاله به بررسي و شناسايي شيوه هاي تعامل برازنده پليس با مديران مدارس راهنمايي پسرانه شهر تهران به منظور تدوين راهبرد پيشگيري از بزه كاري و بزه ديدگي دانش آموزان مي پردازد. در به اين منظور از پنج مولفه شيوه ها ي همكاري مشاركتي، گردهمايي و مساعدت به دانش آموزان در معرض خطر، شناسايي و نظارت بر دانش آموزان در معرض خطر، مشاركت دانش آموزان در طرح هاي پيشگيرانه، ايجاد محيط امن و سالم استفاده گرديد. اين پژوهش از نظر نوع كاربردي و از لحاظ روش تحليلي و توصيفي است . جامعه آماري شامل دو گروه است : 1 - روساي كلانتري هاي شهر تهران به تعداد 81 نفر ؛ 2 -مديران مدارس راهنمايي شهر تهران به تعداد 600 نفر ، روش نمونه گيري نسبت به گروه اول تمام شمار و نسبت به گروه دوم 240 نفر هستند كه به صورت نظام مند انتخاب شده اند. ابزار گرد آوري اطلاعات از ابزار پرسشنامه محقق ساخته است. براي بررسي نتايج تحقيق از آزمون تي دو نمونه مستقل استفاده شده است كه مبين معني دار بودن تفاوت نظرات مديران و روساي كلانتري ها در شيوه هاي مناسب تعامل مي باشد؛ اين آزمون با كمتر از يك درصد خطا و بيشتر از نود و نه درصد اطمينان تاييد گرديده است. همچنين براي ارتباط و تاثير شيوه ها ي مناسب تعامل بر پيشگيري از بزه ديدگي و بزه كاري دانش آموزان از آزمون هاي خي دو، تاي كندال و رگرسيون چند متغيره استفاده شده است. در خصوص نظرات مديران مدارس عوامل: شيوه هاي مناسب مديران در گردهمايي دانش آموزان در معرض خطر و آسيب، همكاري مشاركتي بر اساس نظرات روساهاي كلانتري ها و مشاركت دانش آموزان در طرح هاي پيشگيرانه ، بيشترين تاثير را در پيشگيري از بزه كاري و بزه ديدگي دانش آموزان در اين تعامل دارد. نتايج نشان مي دهد كه تدوين راهبرد ملي پيشگيري از بزه كاري و بزه ديدگي، تهيه دستور العمل ها و شيوه نامه ها ي اجرايي، استانداردهاي رفتار با دانش آموزان، تدريس حقوق شهروندي، اجراي كارگاه هاي آموزشي مشترك در اين تعامل برازنده نقش مهمي داشته و براي دانش آموزان لازم و ضروري است.