اثر نوع ريز نمونه و تركيبات مختلف هورموني بر باززايي مستقيم گياه بادرنجبويه (Melissa officinalis L.)

بادرنجبويه (Melissa officinalis L.) گياهي علفي، چندساله و متعلق به تيره نعناعيان (Lamiaceae) است كه كاربرد دارويي و خوراكي وسيعي دارد. پژوهش حاضر به منظور بررسي پتانسيل 5 نوع ريزنمونه مختلف (قطعات گره، مريستم انتهايي، هيپوكوتيل، كوتيلدون و قطعات برگ) درراستاي باززايي مستقيم گياه بادرنجبويه با استفاده از غلظت هاي مختلف هورمون 6- بنزيل آمينوپورين (BAP) (2/2، 4/4 و 8/8 ميكرومولار) با يا بدون 1 ميكرومولار هورمون ايندول استيك اسيد (IAA) به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي و در سه تكرار انجام گرفت. بيشترين تعداد القاي جوانه (به طور متوسط 59/23 و 90/16 جوانه به ترتيب براي ريزنمونه هاي مريستم انتهايي و قطعات گره) در غلظت 8/8 ميكرومولار BAP مشاهده شد. بالاترين درصد باززايي (99درصد) در ريزنمونه هاي مريستم انتهايي و قطعات گره به ترتيب در محيط هاي MS تكميل شده با 8/8 و 2/2 ميكرومولار BAP حاصل شد. در ساير ريزنمونه ها هيچ گونه باززايي مشاهده نشد. ريشه زايي گياهچه هاي باززايي شده در محيط هاي MS، ½ MS و MS تكميل شده با 1، 5/2، 92/4 و 84/9 ميكرومولار ايندول بوتيريك اسيد (IBA) ارزيابي شد. بيشترين تعداد ريشه تشكيل شده (06/9 ريشه چه در گياهچه) در محيط MS تكميل شده با 92/4 ميكرومولار IBA به دست آمد.