تاثير سطوح مختلف نيتروژن بر عملكرد و شاخص هاي رشد گياه گوجه فرنگي

به منظور بررسي تاثير سطوح مختلف نيتروژن و شوري آب آبياري بر عملكرد و شاخص هاي رشد گياه گوجه فرنگي، آزمايشي گلخانه اي به صورت فاكتوريل با سه تكرار و در قالب طرح پايه كاملاً تصادفي اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايشي شامل چهار سطح شوري (5/0، 5/2 ، 5/4 و 5/6 دسي زيمنس بر متر از منبع كلريد سديم) و چهار سطح نيتروژن (صفر، 60، 120 و 240 كيلوگرم در هكتار) بودند. نتايج نشان داد كه شوري باعث كاهش عملكرد ميوه، ارتفاع گياه، وزن خشك اندام هاي هوايي و سطح برگ گرديد. بيشترين و كمترين مقدار اين ويژگي ها در شوري هاي 5/0 و 5/6 دسي زيمنس بر متر مشاهده شد. با افزايش سطح شوري، وزن خشك ريشه افزايش يافت. بيشترين مقدار عملكرد ميوه و ارتفاع گياه از سطح 120 كيلوگرم نيتروژن در هكتار به دست آمد كه با تيمار 240 كيلوگرم نيتروژن در هكتار اختلاف معني دار نداشت. كمترين مقدار عملكرد ميوه و شاخص هاي رشد گياه از تيمار شاهد (صفر كيلوگرم نيتروژن در هكتار) به دست آمد. بيشترين مقدار عملكرد و ارتفاع گياه از سطح 120 كيلوگرم در هكتار نيتروژن و 5/0 دسي زيمنس بر متر شوري به دست آمد. بيشترين مقدار وزن خشك اندام هاي هوايي و سطح برگ گوجه فرنگي از سطح 240 كيلوگرم در هكتار نيتروژن و 5/0 دسي زيمنس بر متر شوري (تيمار شاهد) حاصل شد. كمترين مقدار شاخص هاي رشد گياه در تيمار صفر كيلوگرم در هكتار نيتروژن و 5/6 دسي زيمنس بر متر شوري اندازه گيري شد. بيشترين وزن خشك ريشه از سطح 120 كيلوگرم نيتروژن در هكتار و 5/6 دسي زيمنس بر متر شوري و كمترين مقدار آن از سطح 5/0 دسي زيمنس بر متر شوري و صفر كيلوگرم در هكتار نيتروژن به دست آمد. نتايج نشان داد در محيط هاي داراي آب آبياري شور، مصرف متعادل نيتروژن مي تواند سبب كاهش و تعديل اثر نامطلوب شوري بر عملكرد و شاخص هاي رشد گياه گوجه فرنگي شود. ولي با افزايش سطح شوري آب آبياري، مقدار نيتروژن مورد نياز براي دستيابي به حداكثر عملكرد كاهش مي يابد.