راهكارهاي پيشگيري انتظامي از بروز پرخاشگري در مجموعه‌هاي ورزشي (مورد مطالعه: استاديوم آزادي تهران)

-

زمينه وهدف : نيروي انتظامي طي سال‌هاي اخير، با رويكرد جديد جامعه‌محوري، تلاش مضاعفي را با تكيه بر توانمندي‌هاي بالقوه اجتماع براي كاهش جرائم و رفتارهاي خشونت آميز مدنظر قرار داده است. اين پژوهش با توجه به موضوع فوق‌الذكر، تلاش كرده است؛ به بررسي راهكارهاي پيشگيري انتظامي از بروز خشونت هاي ورزشي از ديدگاه تماشاگران بپردازد. روش شناسي: اين تحقيق از نوع كاربردي است و براي انجام آن از توصيف پيمايشي استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق حاضر 86277 نفر از تماشاچيان مسابقه فوتبال بين دو باشگاه پرسپوليس و استقلال است. حجم نمونه بر اساس فرمول نمونه‌گيري كوكران 381 نفر تعيين شده و به منظور انتخاب نمونه ها، از روش نمونه گيري طبقه اي استفاده شده است. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته كه اعتبار آن توسط خبرگان تأييد شده، استفاده شده و سنجش پايايي پرسشنامه از طريق ضريب آلفاي كرونباخ (89/0a=) محاسبه شده است. به‌منظور آزمون فرضيه‌هاي تحقيق، ابتدا نرمال بودن داده‌هاي پژوهش توسط آزمون شاپيروويلك مورد بررسي قرار گرفته و از آزمون آماري T تك نمونه اي و آزمون ناپارامتريك خي دو، جهت آزمون فرضيه هاي تحقيق، استفاده شده است. يافته‌ها و نتايج: آزمون فرضيات تحقيق نشان داد كه از ديدگاه تماشاگران فوتبال، تأثير عوامل پنج‌گانه شامل: تعامل پليس با كانون هاي فرهنگي؛ نظارت پليس و بهره گيري از تسهيلات؛ آموزش و كنترل ليدرها؛ برنامه هاي آموزشي پليس در رسانه ها؛ توانمندي نيروي انساني و تجهيزات پليس، بر كاهش پرخاشگري در فوتبال، در حد زياد است كه در اين ميان آموزش و كنترل ليدرها، بيشترين تأثير و توانمندي نيروي انساني و تجهيزات پليس، كمترين تأثير را بر كاهش پرخاشگري در ورزشگاه‌ها داشته است.