تاثير دانش محوري بر عملكرد نيروي انتظامي

پليس يكي از سازمان هاي تاثيرگذار بر جامعه است. افزايش احساس امنيت و كاهش جرم در جامعه، بستر مناسبي براي پيشرفت فراهم مي كند، بنابراين شناسايي عوامل موثر بر عملكرد پليس موضوع مهمي است. دانش محوري از موضوعاتي است كه به تازگي از بخش خصوصي وارد بخش دولتي شده و به عنوان يكي از رويكردهاي پليس نيز مطرح شده است. هدف اين مقاله، كسب شناخت بيشتر نسبت به تاثير دانش محوري بر عملكرد پليس (نيروي انتظامي) است. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش گردآوري داده ها، توصيفي از نوع پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را كليه فرماندهان انتظامي استان ها و ستاد ناجا تشكيل مي دهند كه محقق براساس جدول نمونه گيري جرسي و مورگان به روش طبقه اي متناسب، افراد نمونه را انتخاب كرده و مورد تجزيه و تحليل قرار داده است، همچنين از ابزار پرسش نامه براي گردآوري داده ها استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه دانش محوري تاثير معنادار و قابل توجهي بر عملكرد پليس، به ويژه بر بُعد سرمايه انساني آن دارد و از بين مولفه هاي دانش محوري، آگاه سازي عامل مهم تري است كه بايد به حساسيت هاي مرتبط با آن نيز توجه شود.