اثربخشي برنامه روانشناختي خانواده محور بر پايه الگوي اسلامي- ايراني بر مثبت انديشي زوجين

سلامت خانواده و روابط مطلوب زوجين، برگرفته از سبك انديشه آنها نسبت به همسر، خود و جهان پيرامون است. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي برنامه آموزش خانوادهمحور بر پايه الگوي اسلامي- ايراني بر مثبتانديشي زوجين انجام شده است. در يك طرح شبهآزمايشي چهل زوج داراي فرزند شاغل به تحصيل در يكي از مجتمع­هاي آموزشي شهر تهران، با روش نمونهگيري در­دسترس انتخاب و به روش تصادفي به دو گروه مساوي آزمايش و كنترل تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت ده جلسه 150 دقيقه­اي (در هفته يك جلسه) تحت آموزش قرار گرفتند. آزمودني­هاي پژوهش توسط پرسشنامه مثبتنگري خداياريفرد و همكاران (1393) در مراحل پيش­آزمون، پس­آزمون و پيگيري ارزيابي شدند. براي تحليل داده­ها از آزمون تجزيه و تحليل كوواريانس و واريانس اندازهگيري مكرر استفاده شد. نتايج يافته­هاي آزمون نشان داد كه تفاوت معناداري بين دو گروه در افزايش مثبتانديشي در مرحله پس­آزمون و پيگيري وجود دارد (01/0>p). بنابر نتايج، برنامه آموزش خانواده­محور بر پايه الگوي اسلامي ايراني در افزايش مثبتانديشي زوجين موثر است.