اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش علايم اضطراب نوجوانان مبتلا به بيماري قلبي

زمينه: اختلال اضطراب يكي از شايع ترين اختلالات روان پزشكي در ميان بيماران قلبي است. با توجه به عوارض جانبي دارودرماني، به كارگيري درمان­هاي غيردارويي ضروري به نظر مي رسد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش علايم اضطراب نوجوانان مبتلا به بيماري مادرزادي قلبي بود. روش ها: طرح اين پژوهش نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون - پس آزمون - پيگيري با گروه كنترل بوده است. نمونه اين پژوهش 20 نفر (16 پسر و 4 دختر) از بيماران مراجعه كننده به بيمارستان امام علي (ع) شهر كرمانشاه بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شده بودند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي و گواه قرار داده شدند. بيماران پرسش نامه­ي اضطراب بك (Beck) را قبل از شروع مداخله و بعد از اتمام مداخله در دو نوبت پس آزمون و پيگيري تكميل كردند. داده­ ها با استفاده از SPSS نسخه 19 و روش آماري كوواريانس تحليل شدند. شركت كنندگان به مدت 12 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند. يافته ها: تفاوت معنادار نمرات در پس آزمون نسبت به پيش آزمون در گروه آزمايش (001/0P <)، كاهش معناداري را نشان داد. نتايج آزمون پيگيري (393/0P <) تفاوت معناداري را در پس آزمون و پيگيري نشان نداد. نتيجه گيري: آموزش تاب آوري اثر معناداري بر كاهش علايم اضطراب داشته است و پيگيري سه ماهه مويد همين يافته است، بنابراين جهت كاهش اضطراب نوجوانان مبتلا به بيماري قلبي مي توان از آموزش تاب آوري استفاده كرد.