تاثير بادشكن هاي درختي گز و اوكاليپتوس بر برخي خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك در دشت هامون

هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير دو بادشكن گز (Tamarix aphylla) و اوكاليپتوس (Eucalyptus camaldulensis) روي خصوصيات خاك دشت هامون در منطقه سيستان بود. بدين ­منظور براي هر يك از دو گونه يك بخش عرضي در زير تاج پوشش در فاصله 1.5 متري از درخت به ­عنوان تيمار و يك بخش عرضي شاهد در فاصله 50 متري از درختان براي هر گونه در نظر گرفته شد. بر روي هر بخش عرضي 30 نقطه انتخاب و از سه عمق صفر-۱۰، ۱۰-۳۰، ۳۰-۶۰ سانتي­ متري نمونه­ برداري خاك انجام شد. داده ­هاي هدايت الكتريكي، اسيديته، نسبت كربن به نيتروژن، ماده­آلي، پتاسيم، منيزيم، كلسيم، سديم و بافت خاك به وسيله نرم ­افزار SPSS با استفاده از آزمون t جفت شده و تجزيه واريانس در قالب طرح بلوك ­هاي كامل تصادفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل نشان داد كه در دو بادشكن ميزان هدايت الكتريكي، ماده ­آلي، كلسيم، پتاسيم، سديم و نسبت كربن به نيتروژن خاك در مقايسه با منطقه شاهد به طور معني ­داري (سطح اطمينان 95 درصد) افزايش داشته است. همچنين، گونه گز در مقايسه با اوكاليپتوس علي رغم اين كه باعث افزايش ماده آلي، نسبت كربن به ازت، كلسيم و پتاسيم خاك شده است، سبب افزايش بيشتر سديم، هدايت الكتريكي و شوري خاك در مقايسه با تيمار اوكاليپتوس شده است. به­ طور كلي بادشكن گز در مقايسه با بادشكن اوكاليپتوس از سازگاري بيشتري با شرايط آب و هوايي منطقه برخوردار بوده و تاثير مثبت آن بر خصوصيات خاك كه باعث افزايش مواد آلي در سطح خاك شده و در دراز مدت سبب بهبود ساختمان خاك مي شود و همچنين، نيز باعث افزايش مواد ضروري خاك (ازت، فسفر و پتاسيم) شده، از نمود بيشتري برخوردار است.