اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي بر سازگاري و خودكارامدي دانش‌آموزان دختر دبيرستاني

Effectiveness of social skills training on adaptation and self-efficacy of high school girl students

چكيده هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي بر سازگاري و خودكارامدي دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه انجام شد. روش: روش پژوهش نيمه تجربي با گروه آزمايش، گروه گواه و طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري دو ماهه و جامعه آماري 24383 دانش‌آموز مقطع متوسطه ناحيه 2 آموزش‌ و پرورش شهر اصفهان در سال تحصيلي 95-94 بود كه در ابتدا به‌صورت خوشه‌اي دبيرستان‌هاي آزادي، شهيد واقفي1 و كتيبه و سپس از هر دبيرستان‌ 4 كلاس و از بين آن‌ها نمونه‌اي به‌تعداد 40 نفر به‌صورت تصادفي انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه كاربندي شد. افراد گروه آزمايش، 8 جلسه آموزش مهارت‌هاي اجتماعي برگرفته از كتاب صدري دميرچي و اسماعيلي قاضي‌ولويي (1389) و كتاب هارجي، ساندرز و ديكسون (1390) را هر جلسه 90 دقيقه هفته اي 2 بار به‌صورت گروهي دريافت كردند. هر دو گروه قبل و پايان آموزش و نيز پس از گذشت 2 ماه در مرحله پيگيري، به مقياس سازگاري دانش‌آموزان سينها و سينگ (1380) و خودكارامدي عمومي شرر، مادوكس، مركاندنت، پرنتيس-دان، جاكوبز و روگرز (1982) پاسخ دادند. براي تحليل داده‌ها از روش‌ تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد آموزش مهارت‌هاي اجتماعي در بر سازگاري (55/12=F، 001/0=P) اثر داشته و ميزان خودكارامدي را نيز به‌طورمعناداري افزايش داده (26/6=F، 01/0=P)؛ و اين تاثير در مرحله پيگيري پايدار مانده است. نتيجه‌گيري: مي‌توان نتيجه‌ گرفت كه آموزش مهارت‌هاي اجتماعي روشي موثر براي ارتقا سازگاري و خودكارامدي نوجوانان دختر است.

Aim: This study aimed to determine the effectiveness of social skills training on the levels of compatibility and self-efficacy in high school female students. Methods: Research method included quasi-experimental design with experimental group, control group, pretest, posttest, and a 2 month follow-up. The statistical population consisted of 24383 high school students of the 2 educational district of Isfahan in 2015-2016 academic year. At first, using clustering, three high schools Azadi, Shahid Vaghefi 1, and Katibe were selected. Then, 4 classes from each school and among them 40 students were randomly selected to be placed in an experimental and a control group. The experimental group had 8 social skills training sessions’ Sadri Damirchi and Esmaili Ghazivaloii (2010) and Hargi, Saunders and Dixon (2011). Each session lasted 90 minutes. The control group were put on a waiting list. Both groups, before and after training, and after two months completed the student’s adjustment inventory Sinha and Singh (2001) and general self-efficacy scale Sherer, Maddux, Mercandante, Prentice-Dunn, Jacobs & Rogers (1982). Data were analyzed using repeated measures analysis of variance. Results: Results indicated that social skills training had positive effect on compatibility in the posttest and follow-up (F=12.55, P=0.001), and the level of self-efficiency also significantly increased (F=6.26, P=0.01); and this effect is persisted at follow-up. Conclusion: Can be concluded that social skills training enhance compatibility and self-efficacy in the high school female students.