ارزيابي تاثير خشك شدن فصلي زاينده رود اصفهان در ميزان حس دلبستگي افراد به فضاهاي شهري آن (بررسي موردي: محدوده پل خواجو)

د لبستگي به مكان به معناي برقراري پيوند عاطفي با مكان است. درصورتي كه مردم حس د لبستگي به مكاني را از دست بد هند، ارتباطشان با آن محيط كمرنگ تر مي شود. زند ه رود نماد تاريخ و هويت اصفهان است و مي تواند بر د لبستگي افراد به فضاهاي شهري حاشيه آن تاثير بگذارد. سوال پژوهش اين است كه ميزان د لبستگي افراد به فضاهاي شهري حاشيه زايند ه رود نسبت به قبل از خشك شدن آن چه تغييري كرد ه و تاثير خشكيدن زايند ه رود بر هر يك از ابعاد د لبستگي به مكان به چه ميزان است؟ اين پژوهش كاربرد ي بود ه و به روش تركيبي كمي و كيفي، تاثير خشك شدن رودخانه بر ميزان حس د لبستگي افراد به فضاهاي شهري اطراف زايند ه رود را بررسي كرد ه است. در اين خصوص مولفه هاي موثر بر د لبستگي به مكان استخراج و با تجزيه و تحليل 100 پرسش نامه با آزمون همبستگي و رگرسيون، به وضعيت د لبستگي افراد نسبت به قبل از خشك شدن رودخانه پرد اخته شد ه است. نتايج حاكي از كاهش ميزان د لبستگي به فضاهاي شهري پيرامون زايند ه رود در مقايسه با قبل از خشك شدن آن و همچنين تاثير منفي خشكي رودخانه در تمايل مراجعه افراد به اين مكان ها است. براين اساس د لبستگي از بعد روان شناختي به ويژه از نظر رفتاري، بيشترين تاثير منفي را از خشكي رودخانه پذيرفته است.