اثرات تنظيم كننده هاي رشد گياهي بر كال زايي جوانه انتهايي رقم ناز تك شاخه كنجد (Sesamum indicum L.)

كنجد (Sesamum indicum L.) يكي از گياهان قديمي، قرن هاست كه به دليل دارا بودن آنتي اكسيدان هاي طبيعي و خواص دارويي فراوان در طب سنتي مورد استفاده قرار مي گيرد. بذرهاي ارقام كنجد از ارزش غذايي زيادي برخوردار بوده و ژنوتيپ هاي مختلف پاسخ هاي متنوع به كشت جوانه انتهايي نشان مي دهند. در اين آزمايش ميزان كال زايي و باززايي رقم ناز تك شاخه در محيط كشت MS با تركيبات هورموني متفاوت و با استفاده از يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار بررسي شد. به­منظور كال زايي، هورمون 2،4-Dدر 3 سطح و NAA در 4 سطح اكسين استفاده گرديد. در اين مطالعه درصد، وزن تر و قطر كالوس در تركيبات هورموني مختلف مورد ارزيابي قرار گرفتند. بررسي ها نشان داد بالاترين درصد كالوس مربوط به هورمون 4/0 ميلي گرم بر ليتر 2،4-D بود. از لحاظ وزن تر كالوس، بيشترين مقدار مربوط به تركيب هورموني 2/0 ميلي گرم بر ليتر 2،4-D به همراه 16/0 ميلي گرم بر ليتر NAA بود. هم چنين از لحاظ قطر هم بيشترين مقدار مربوط به تركيب هورموني 2/0 ميلي گرم بر ليتر 2،4-D به همراه 12/0 ميلي گرم بر ليتر NAA مي باشد. بر اساس نتايج به دست آمده هورمون كاينتين (kin) تاثير بسزايي در افزايش درصد باززايي داشت به طوريكه بهترين پاسخ مربوط به تركيب هورموني 2 ميلي گرم بر ليتر كينتين به همراه 4/0 ميلي گرم بر ليتر NAA بود.