تبيين مهم ترين روش هاي عاطفي آسيب زا در تربيت با تكيه بر آيات قرآن كريم و احاديث ائمه(ع)

يكي از خصوصيات برجسته انسان نسبت به ديگر موجودات، برخورداري از نيروي عاطفه است. اين نيرو يكي از ملزومات زندگي اجتماعي به شمار مي رود. انسان ها در پرتو دلبستگي به يكديگر، زندگي تشكيل مي دهند و با از خود گذشتگي و ايثار به اين زندگي ادامه مي دهند و به پرورش نسل هاي بعد از خود مي پردازند. در قرآن و روايات ائمه(ع) نيز به مصاديق مثبت عاطفه همچون ايثار، محبت، خشم در مقابل ظلم و مقابله با كينه، حسد، بُخل و رذايل ديگر بسيار اشاره شده است. با توجه به اهميت مسئله در امر تربيت و فراواني روش هاي ايجابي عاطفي در عمل تربيتي افراد خانوادهو ناشناخته ماندن روش هاي سلبي عاطفي كه با عنوان روش هاي عاطفي آسيب زا در تربيت از آن ياد مي شود، اين پژوهش درصدد است با روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از منابع ديني و يافته هاي علوم معاصر به تبيين مهم ترين روش هاي عاطفي آسيب زا در تربيت بپردازد. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه مهم ترين روش آسيب زا تبعيض ميان كودكان و تحقير كودك در برابر ديگران است كه با روش هايي چون استهزاء و تمسخر، ملامت و سرزنش، تهمت، دشنام و القاب زشت بروز مي يابد و راهكارهايي همچون تكريم شخصيت كودك در هر شرايط، توجه به احساسات او و دوري از تبعيض، مي تواند راهي براي مقابله با اين روش باشد. اين مهم با درك بهتر موقعيت كودك، احساسات او و دقت در عملكرد والدين در برابر افراد خانواده و به طور كلي، متربيان حاصل خواهد شد.