ارزيابي تاثير عمليات آبخيزداري بر آبنمود سيل با استفاده از مدل HEC-HMS (مطالعه موردي: حوزه آبخيز گوش و بهره)

كمي كردن تاثير پروژه­هاي آبخيزداري در سطح حوزه ها، اولين گام در ارزيابي اثربخشي اين اقدامات مي­باشد. مسئله مهم در ارزيابي، انتخاب شاخص­ مناسب براي ارزيابي است كه برپايه نوع پروژه، روش ارزيابي، دقت مورد نياز و داده­هاي در دسترس تعيين مي­شود. از سال 1375 اجراي طرح­هاي آبخيزداري در حوزه آبخيز گوش و بهره در استان خراسان رضوي، آغاز شده است. در اين مطالعه با توجه به اهميت ارزيابي اثربخشي اقدامات آبخيزداري، از شاخص­هاي دبي اوج سيلاب و حجم جريان استفاده شده است. اطلاعات مورد نياز اين تحقيق شامل موقعيت و مشخصات سازه­ها در آبراهه­هاي اصلي و مقاطع رونديابي و اطلاعات پايه، با انجام بازديدهاي ميداني و مطالعات كتابخانه­اي جمع­آوري شده است. سپس براي كمي كردن تاثير اين اقدامات از شبيه­سازي جريان با مدل HEC-HMS استفاده شد. نتايج نشان داد كه انجام عمليات بيولوژيكي و مكانيكي باعث كاهش مقدار دبي اوج سيلاب تا 21/36 درصد و كاهش حجم سيلاب تا 78/34 درصد در دوره بازگشت­هاي مختلف مي­شوند و همچنين با افزايش دوره بازگشت، تاثير اقدامات آبخيزداري بر دبي اوج و حجم سيلاب كاهش مي­يابد. با انجام اين تحقيق تاثير اقدامات آبخيزداري بر دبي اوج و حجم سيلاب حوزه آبخيز گوش و بهره مثبت ارزيابي شد.