اخلاق در همگرايي علوم و فناوري

زمينه: همگـــرايي علوم و فناوري در جهت پاسخ گويي به مشكلات پيش روي انسان و تسريع فرايند پيشرفت بشريت پديد آمده است. پيشرفت هاي حاصل از چنين جريان هايي، موجب انقلاب در بنيان جامعه شده اند و چالش هاي جديدي را پيش روي جامعه امروز قرار داده اند. يكي از مهم ترين اين چالش ها در مبحث اخلاق نهفته است. پيشرفت در فناوري و به كارگيري آن در جامعه مي بايست مبتني بر اصول اخلاقي باشد تا در كنار افزايش رفاه و آسايش، انسانيت و حقوق افراد پايمال نگردد. از اين روي نگـارندگان مقاله حاضر بر آن شدند تا ديدگاه هاي اخلاقي موجود در همگرايي علوم و فناوري را مورد بحث قرار دهند. نتيجه گيري: چهار اصل بنيادي اخلاق در تعامل با انسان و موجودات وجود دارد كه پيشرفت هاي دانش و فناوري نيز بايد به آنها توجه كنند: خودمختاري، عدالت، سودمندي و نازيانمندي. همچنين، در سطح هر فرهنگ اصول و سنت هاي خاصي حاكم است كه بايد نوآوري هاي فناوري و دانش با اين اصول منطبق شوند. براي بررسي ابعاد اخلاقي در همگرايي دو ديدگاه مطرح است: ديدگاه مادي گرايان و ديدگاه اسلامي/ قرآني، كه با توجه به ويژگي هاي جامعه ايران، رويكرد اسلامي / قرآني مي بايست در همگرايي علوم و فناوري مورد توجه قرار گيرد.