كاربرد الگوي بين نظريه اي در تبيين وضعيت رفتار مصرف سيگار

زمينه و هدف : مصرف سيگار يكي از مهم ترين عوامل خطر براي بسياري از بيماري ها بوده و خطر مرگ زودرس را افزايش مي دهد. الگوي بين نظريه اي يكي از الگوهاي مطالعه رفتار سلامتي به خصوص رفتارهاي اعتيادآميز است. اين مطالعه با هدف فهم استعمال سيگار بر اساس الگوي بين نظريه اي در بين افراد سيگاري شهر گرگان انجام گرديد. روش بررسي : اين مطالعه مقطعي با رويكرد توصيفي – تحليلي روي 450 مرد سيگاري انجام شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي مراحل تغيير DiClemente ، تعادل تصميم گيري و خودكارآمدي Velicer و فرايندهاي تغيير Prochaska و وابستگي به نيكوتين Fagerstrom بود. يافته ها : بر اساس مراحل تغيير 39.1% در مرحله پيش تفكر، 13.8% در مرحله تفكر، 42.4% در مرحله آمادگي، 2.7% در مرحله عمل و 2% ديگر در مرحله نگهداري بودند. بين مراحل تغيير مصرف سيگار با تمامي سازه هاي الگوي بين نظريه اي و آزمون وابستگي به نيكوتين ارتباط آماري معني داري وجود داشت (P<0.05). مضرات مصرف سيگار، فرايندهاي خود ارزيابي مجدد، خودرهايي و آزادي اجتماعي داراي اندازه اثر بزرگ بودند و فرايند جستجوي روابط ياري رسان كمترين اندازه اثر را داشت. نتيجه گيري : سازه مضرات مصرف سيگار، فرايند خودارزيابي مجدد، خودرهايي و آزادي بيشترين قدرت پيش بيني كنندگي حركت در طول مراحل تغيير مصرف سيگار را دارند. همچنين جستجوي روابط ياري رسان كمترين اندازه اثر را داشت.