اثربخشي معنادرماني بر اضطراب مرگ سالمندان

با توجه به روند رو به رشد جمعيت سالمندان، سعي در رفع مشكلات آنها، از جمله مشكلات رواني­شان ضروري به نظر مي­ رسد. اضطراب مرگ در دوران سالمندي شايع­تر است. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي معنادرماني بر اضطراب مرگ سالمندان انجام شد. اين پژوهش از نوع نيمه­ تجربي با طرح پيش­ آزمون-پس­ آزمون با گروه گواه بود. جامعه­ ي آماري پژوهش شامل كليه­ ي زنان سالمند عضو مراكز سالمندان روزانه­ ي شهر كرمانشاه بود. براي انتخاب نمونه­ ي پژوهش، يكي از مراكز (فرزانگان) به صورت تصادفي انتخاب شد و از ميان 93 زن سالمند عضو در آن مركز، 50 نفر كه داراي شرايط ورود به مطالعه بودند انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جاي داده شدند. اعضاي گروه آزمايش به مدت ده جلسه­ ي هفتگي يك ساعته تحت معنادرماني (فرانكل، 1967، ترجمه­ ي صالحيان و ميلاني، 1392) قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه­ ي اضطراب مرگ كالت-­لستر (1969) بود. يافته­ هاي حاصل از تحليل كوواريانس نشان داد كه معنادرماني، ميانگين نمره­ ي اضطراب مرگ را در گروه آزمايش به طور معناداري كاهش داده است (01/0p<). بنابراين به روان­شناسان شاغل در حوزه­ ي سالمند پيشنهاد مي­ شود كه از اين روش درماني براي كاهش اضطراب مرگ در سالمندان بهره بگيرند.