بررسي چالش هاي قاعده «لطف» و گزينش طرح نوين

قاعده «لطف» از جمله نخستين قواعد در كلام اماميه بوده و پايه و اساس مجموعه اي از باورهاي اماميه به شمار مي رود. هر فعلي كه خداوند در حق بندگان انجام مي دهد تا به سبب آن، به انجام طاعت ها و دوري از گناهان هدايت يابند، «لطف» نام دارد. نقش ويژه تبيين قاعده لطف در دوره كنوني از آنِ مكتب اماميه است. هرچند مكتب معتزله، باور به وجوب لطف الهي دارند، اما فعاليت هاي آنها در قرن هفتم هجري خاتمه پذيرفت و از آن پس، اشاعره در راس عقايد اهل سنت قرار گرفتند. اشاعره از مخالفان جدي قاعده لطف اند و اشكالاتي را بر اين قاعده وارد ساخته اند. اين نوشتار درصدد است با استفاده از روش توصيفي و تحليلي، چالش هاي پيش روي اصل لطف را مورد بررسي قرار داده، تا در پي آن، ابهامات اين قاعده حل گردد. اما با وجود قوت پاسخ هاي مطرح شده به چالش هاي لطف، به نظر مي رسد طرح «برهان حكمت» بهتر است.