نقش تنظيم هيجان و كنترل فكر در پيش بيني اختلال استرس پس از آسيب

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پيش­­بيني اختلال استرس پس از آسيب بر اساس دشواري در تنظيم هيجان و راهبردهاي كنترل فكر انجام شد. روش: شركت كنندگان در پژوهش شامل، 149 نفر از افراد ساكن در روستاهاي زلزله زده شهرستان هريس بودند كه به روش نمونه­گيري در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوري اطلاعات از مقياس نشانگان اختلال استرس پس از آسيب- فرم مصاحبه (PSS-I)، مقياس دشواري در تنظيم هيجان (DERS) و پرسشنامه راهبردهاي كنترل فكر (TCQ) و جهت تحليل داده­ها از شاخص­هاي توصيفي، آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون گام به گام بر پايه نرم افزار SPSS-16 استفاده شد. يافته­ها: نتايج حاكي از ارتباط مثبت معنادار بين اختلال استرس پس از آسيب ، راهبردهاي تنظيم هيجان و كنترل فكر (01/0>p) بود. ارتباط مثبت و معنادار بين راهبردهاي عدم پذيرش هيجان، دشواري در رفتارهاي هدفمند، دسترسي محدود به راهبردهاي موثر تنظيم هيجان ، دشواري در كنترل رفتارهاي تكانشي و نيز خودتنبيهي با اختلال استرس پس از آسيب (01/0>p) وجود داشت. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه دو خرده مقياس از مقياس دشواري در تنظيم هيجان (دشواري در رفتارهاي هدفمند و دسترسي محدود به راهبردهاي موثر تنظيم هيجان) در مجموع 29 درصد از واريانس اختلال استرس پس از آسيب در گروه نمونه را پيش­بيني مي­كنند. نتيجه­گيري: بر اساس نقش دشواري در تنظيم هيجان، خصوصاً دشواري در رفتارهاي هدفمند و همچنين دسترسي محدود به راهبردهاي موثر تنظيم هيجان، به­عنوان عوامل پيش­بيني كننده اختلال استرس پس از آسيب، نتايج حاكي از ضرورت آموزش تنظيم هيجان در راستاي پيشگيري و بهبود اختلال استرس پس از آسيب مي باشد.