تحليلي بر فضاهاي گردشگري شهري در شهرهاي جديد با رويكرد احساس امنيت زنان (مطالعه موردي: شهر جديد بهارستان)

با توجه به دگرگوني هاي اخير و حضور بيشتر زنان در عرصه­هاي عمومي شهرها و همزمان با شكستن حصار محدود خانه ها، ضرورت بازنگري در ساماندهي فضاهاي شهري به منظور ايجاد زمينه­اي براي حضور فعال، سالم، خلاقانه و غير آسيب زاي زنان در فضاهاي كالبدي و اجتماعي به چشم مي خورد. پژوهش حاضر با هدف تحليل فضاهاي گردشگري شهري با رويكرد احساس امنيت زنان در شهر جديد بهارستان صورت گرفته است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و جامعه آماري شامل كليه زنان ساكن شهر بهارستان در سال 1393 مي­باشد كه تعداد آن ها 19700 نفر بوده است. حجم نمونه آماري بر اساس فرمول كوكران، 384 نفر محاسبه شد. روش نمونه­گيري تصادفي هدفمند بود. در اين پژوهش از پرسشنامه 11 سوالي محقق ساخته كه روايي پرسشنامه از طريق ضريب كندال 70/0 و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ 85/0 محاسبه گرديد، استفاده شد. به منظور تحليل استنباطي داده­هاي بدست آمده از آزمون­هاي آماري t تك نمونه اي و تحليل واريانس تك متغيره (انوا) استفاده شد. نتايج آزمون t تك نمونه­اي نشان داد كه زنان شهر بهارستان در فضاهاي گردشگري شهري از احساس امنيت برخوردار نيستند، همچنين از ديدگاه زنان شهر بهارستان در فضاهاي گردشگري شهري امنيت نسبي وجود دارد. f مشاهده شده در سطح 05/0p< تفاوت معناداري را بين ميانگين احساس امنيت زنان در فضاهاي گردشگري شهري بهارستان بر اساس سابقه سكونت در شهر، تحصيلات و وضعيت تاهل نشان داد.