بررسي مقايسه اي برگزاري گزارش صبحگاهي از ديدگاه دانشجويان پزشكي به دو روش روتين و پزشكي مبتني بر شواهد

مقدمه: يكي از مهمترين روش­ هاي آموزشي در علوم پزشكي گزارش صبحگاهي مي­ باشد. پزشكي مبتني بر شواهد (EBM) يك رويكرد نوين در علوم پزشكي جهت ارتقاء كيفيت مراقبت­هاي باليني بيماران است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي و مقايسه برگزاري جلسات گزارش صبحگاهي از ديدگاه دانشجويان پزشكي به دو روش روتين و EBM بود. روش: مطالعه به روش توصيفي – تحليلي بر روي 87 نفر از كارآموزان، كارورزان و رزيدنت­هاي بخش زنان بيمارستان بعثت سنندج در سال 1393 انجام شد. روش نمونه­گيري به صورت سرشماري بود. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته، مشتمل بر 26 سوال در 3 بخش شامل اطلاعات جمعيت شناختي و تحصيلي، اطلاعات مرتبط با ساختار و محتواي آموزشي گزارش صبحگاهي و قسمت مربوط به ارتقائ توانمندي­ هاي دانشجويان در دو روش روتين و EBM جمع­ آوري شد. پايايي پرسشنامه با استفاده از ضريب آلفا كرونباخ 0/85 بود. داده ­ها با استفاده از نرم­افزار آماري SPSS و آزمون­ هاي آماري t-test و كاي­ اسكوير مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته­ ها: نتايج نشان داد كه 85 نفر (97 درصد) از دانشجويان ساعت شروع گزارش صبحگاهي را 8 صبح اعلام كردند. ميانگين مدت زمان برگزاري جلسات در گروه EBM 42/102 دقيقه و در گروه روتين 38/6دقيقه بود. در گروه­هاي EBM و روتين بين ارائه فيدبك (p=0/04) و مشاركت و تعامل حاضرين (p=0/003) تفاوت معني­داري آماري وجود داشت و ميانگين گروه EBM بيشتر از گروه روتين بود. از نظر تعداد بيماران معرفي شده، نوع بيماري­ها و مدت زمان معرفي هر بيمار بين گروه روتين و EBM تفاوت معني­ داري وجود نداشت. بين گروه ­هاي EBM و روتين در توانمندي­هاي دانشجويان تفاوت معني­ داري آماري مشاهده شد (0/04= P) و ميانگين در گروه EBM بيشتر از گروه روتين بود. نتيجه­ گيري: ضوابط مربوط به ساختار جلسات گزارش صبحگاهي در حد قابل قبول در هر دو روش رعايت شده­ بود. به منظور بهبود جلسات گزارش صبحگاهي بايد بر موارد مربوط به ساختار و محتوي جلسات مانند ارائه فيدبك، مشاركت و تعامل حاضرين و هم­ چنين موارد مربوط به ارتقاي توانمندي­ هاي دانشجويان تاكيد بيشتري گردد.