بررسي تطبيقي رويكردهاي پژوهش در مجلات علوم پزشكي

مقدمه: پيشرفت هرجامعه مرهون پژوهش و تحقيق است. در اين بين مطالعه ي روش ­هاي پژوهش اهميت قابل توجهي براي شناخت علمي و بهبود كيفيت پژوهش­ها دارد. لذا اين پژوهش هدف خود را بر تبيين روش­هاي پژوهش در حوزه علوم پزشكي نهاده است تا از اين طريق با شناسايي وضعيت موجود، راهي به سوي توسعه دانش پزشكي از راه توجه به انجام پژوهش­هاي اصيل­تر و عميق ­تر بازگردد. روش­ ها: روش پژوهش حاضر تحليل محتوا از نوع كمي است كه بر روي150 مقاله استخراج شده از آخرين شماره ده مجله منتخب دانشگاه­هاي علوم پزشكي كشور انجام شد. مجلات دانشگاه­ها بر مبناي دو اصل انتخاب و از بين آن­ها ده مجله به صورت تصادفي مورد بررسي قرار گرفتند اين دو اصل شامل «مجله­ ي علوم پزشكي» در عنوان نشريه و نمايه بودن مجله در سال 1391 بود و روش پژوهش، شيوه نمونه­ گيري، جامعه آماري، ابزار جمع­ آوري داده ­ها و شيوه تحليل داده­ ها مورد بررسي قرار گرفت. يافته­ ها: نتايج بيانگر آن بود كه اكثر مقاله ­ها­ي مورد بررسي از روش ­هاي كمي 109 مورد (72/6 درصد) و 111 مورد (74 درصد) از نمونه­گيري با شيوه­ ي كمي استفاده شده است. 57 مورد (38 درصد) جامعه آماري پژوهش ­ها را بيماران و بيشترين ابزار مورد استفاده با 64 مورد (6/41 درصد) آزمون بود و نهايتاً اكثر مقالات 81 مورد (54 درصد) از تحليل توصيفي براي گزارش نتايج استفاده نمودند. نتيجه­ گيري: نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد كه عمده تحقيقات در حوزه پزشكي با رويكرد كمي انجام شده است و با توجه به اين كه در حوزه پزشكي اصلي­ ترين مساله مورد پژوهش، انسان است، لذا توجه به پارادايم تفسيري- سازنده ­گرا و در نتيجه روش­ هاي كيفي توجه بيشتري را مي طلبد.