تبعيض مثبت به نفع زنان با تأكيد بر حقوق شهروندي

شايد يكي از مهم ترين مسائل در برابري حقوق زن و مرد، توجه به تفاوت هاي طبيعي زن و مرد است. از منظر حقوق بشري توجه به حقوق طبيعي زنان اولين گام براي احقاق حقوق آنهاست. در اين ميان توجه به حق بر حيات، بهداشت و سلامت در كنار حق بر بيماري زنان بسيار مهم است. به نظر مي رسد يكي از خلأهاي بزرگ حقوق بشري معاصر غفلت از حقوق زن در دوران ناراحتي ماهانه ي اوست. حقوق زنان در دوران قاعدگي از جمله حقوق طبيعي آنهاست كه زمينه ي لازم براي ايجاد تبعيض مثبت در حقوق شهروندي آنها را در كليه ي نظام هاي حقوقي معاصر ضروري مي سازد. گزاره ي فوق فرضيه ي اصلي نوشتار حاضر است. از اين رو مقاله ي حاضر، با ادله ي روان شناختي، تاريخي و ديني، اين مسئله را اثبات مي كند كه بهترين راه در تأمين حقوق اجتماعي زنان، حمايت قانوني از وضعيت طبيعي ايشان در جامعه ي كنوني با ايجاد نوعي تبعيض مثبت است. نتيجه آن است كه بر اساس ادله ي مذكور، چنين تبعيضي نه تنها رواست بلكه گريزناپذير است.