بررسي تطبيقي حمايت از حيات انساني قبل از انعقاد نطفه در فقه اماميه و حقوق كيفري ايران

در وضعيت كنوني كه جامعه براي پيشگيري از آثار، نتايج و خطرات مربوط به كاهش نسل و جمعيت هزينه هاي گزافي را بر دوش مي كشدد، ممكن است بتوان توافق و اجماع نسبي صاحب نظران را براي اجراي برنامه ههاي افزايش جمعيت محقق دانست؛ بر همين اساس قانون گذار با اقدامي نه چندان مؤثر و چاره ساز تلاش كرده برخي قوانين مربوط به تحديد جمعيت را تا حدودي اصلاح كند، اما ضروري است گام هاي تازه و جدي تري را پيمود؛ بر اين اساس نويسندگان در اين مقاله مي كوشند ضمن تبيين برخي سياست هاي تقنيني اسلامي مؤثر در افزايش جمعيت انساني همچون حمايت هاي پيش از انعقاد نطفه، برخي جلوه هاي حقوق اسلام در اين گستره را آشكار كنند تا زمينه ي ارتقاء بيشتر حمايت هاي قانوني از افزايش جمعيت فراهم و حقوق زوجه به خصوص «حق مادر شدن» نيز طرح شود.