آسيب‌شناسي درس مرجع‌ شناسي و روش تحقيق در ادبيات فارسي

پژوهش و پرورش پژوهشگران زبده در جهان امروز اهميت بسياري دارد و هر ملتي كه بتواند به نحو شايسته‌تري از نتايج تحقيق پژوهشگران خود بهره ببرد، در جايگاه علمي بالاتري قرار مي‌گيرد. در اين ميان در رشتۀ زبان وادبيات فارسي ـ كه بسيار گسترده‌ است و به علوم ديگـري نيز مرتبـط مي‌شود ـ نيـاز به توليـدات علمـي و پرورش پژوهشـگران بيشتر احساس مي‌شود. از اين‌رو، در دورۀ كارشناسي اين رشته، درسي با عنوان مرجع‌شناسي و روش تحقيق در ادبيات گنجانده شده است. اما اين درس مشكلاتي دارد كه سبب شده است تا از ميزان كارآمدي آن كاسته شود. در اين تحقيق سعي كرده‌ايم تا اين مشكلات، علل به‌وجود آمدن آن‌ها و راه‌هاي بهبودشان را شناسايي و مطرح كنيم. نتايج اين تحقيق كه به روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از اطلاعات حاصل از پرسش‌نامه انجام شده است، نشان مي‌دهد كه اين اشكالات به سرفصل، كتاب‌هاي موجود در بازار و همچنين شيوۀ ارائۀ آن‌ها مربوط مي‌شود.