تأثير پويايي فناورانه بر كارايي عملياتي: نقش ميانجي انعطاف‌پذيري توليد

امروزه تغييرات سريع تكنولوژي، فعاليت‌هاي بنگاه‌هاي اقتصادي را به‌طور عميقي تحت تأثير قرار داده است. درواقع رونق اقتصادي كشورها، صنايع و شركت‌ها به بهره‌برداري مناسب از تكنولوژي وابسته است. امروزه سازمان‌ها به قدرت انطباق و انعطاف بسيار بالايي نياز دارند تا نه‌تنها بتوانند در محيطي كه ثابتش تغيير است، دوام بياورند بلكه به كارايي نيز دست يابند. در اين پژوهش تأثير پويايي تكنولوژيكي بر كارايي عملياتي با ميانجي‌گري انعطاف‌پذيري توليد مورد بررسي قرار گرفته است. ابزار مورد استفاده به‌منظور گردآوري اطلاعات، پرسشنامه مي‌باشد كه توسط كارشناسان و مديران 101 شركت توليدي فعال در شهرستان رشت تهيه شده است. روايي پرسشنامه از طريق مباني نظري و نظر خبرگان و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ مورد تائيد قرار گرفته است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها نيز، از تكنيك مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) با رويكرد حداقل مربعات جزئي (PLS) استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه مي‌توان با افزايش انعطاف‌پذيري، پاسخ مؤثرتري به تغييرات تكنولوژيكي حاصل از محيط داد و منجر به كارايي عملياتي بهتر گرديد.