اعتدال ‌گرايي سياسي در پرتو انديشه علوي

Political Moderation Relying on Alavi Though

اعتدال يك سلوك سياسي است كه ضمن سنجش ظرفيت نهادهاي مدني، گروه‌هاي اجتماعي و گفتمان حاكميت، تلاش مي‌كند آنها را به هم نزديك كند تا اداره جامعه با كمترين تنش بين نيروهاي سياسي و اجتماعي ميسر شود. اين مفهوم يكي از مهم‌ترين راهبردهاي انديشه سياسي علوي در حكومت و يك عامل نگه‌دارنده كنش‌ها و واكنش‌هاي زمامدار از افراط و تفريط است. اعتدال يك كنترل دروني و الهام گرفته از عقل سليم است كه علاوه بر آنكه همه زمامداران و حاكمان بايد پاي‌بند به آن باشند، همه افراد جامعه نيز بايد در افعال، گفتار و سكنات خود اين كنترل را لحاظ كنند تا از مسير و هدف تعيين‌شده باز نمانند. نوشتار پيش رو تلاش كرده است با مراجعه به سيره و كلام اميرالمؤمنين(ع) مؤلفه‌هاي سياست اعتدال‌گراي علوي را در عرصه‌هاي مختلف واكاوي و بازشناسي كند.

Moderation is regarded as a political strategy measuring the capacity of civil institutions, social groups as well as the discourse of sovereignty, and also it endeavors to make them close to each other in favor of the management of society with the least tension. This concept is deemed to be the most significant strategies of Alavi political though related to the governorship also as a hindrance towards the actions and reactions of guardian toward any excess and defect. Moderation is considered as an inner control inspired by common sense to which all the governors should be bound. All the members of society should observe it in their actions, words, and behaviors not to leave behind the determined path and objectives. The present writing has identified the elements in the moderate policy of Alavi within the diverse arenas referring to the conduct and words of Imam Ali PBUH.