ارزيابي تاثير كودهاي آلي و شيميايي بر بهبود رشد رويشي پاجوش هاي درخت خرماي رقم پيارم

واكنش درخت خرما به مصرف كودهاي شيميايي، به علت وجود عناصر غذايي در تنه بسيار كند است. اين ويژگي، موجب بي تفاوتي بيشتر نخل كاران به تغذيه درخت خرما شده است. درحالي كه، مصرف متوازن عناصر غذايي موجب بهبود رشد رويشي مي شود. اين تحقيق باهدف بررسي تاثير مصرف كودهاي دامي، شيميايي و گوگرد آلي بر ويژگي هاي رويشي پاجوش­هاي نخل تجاري پيارم در قالب طرح آماري بلوك هاي كامل تصادفي با نه تيمار و سه تكرار به مدت دو سال انجام شد. تيمارها شامل؛ شاهد (بدون مصرف كود)؛ كود گاوي پوسيده كامل در دو سطح 20 و 30 كيلوگرم؛ مخلوط كودهاي شيميايي NPK در سه سطح؛ 150، 150، 150، 200، 200 ،250 و 300، 250، 250 گرم نيتروژن از منبع سولفات آمونيم، فسفر از منبع سوپر فسفات تريپل، پتاسيم از منبع كلرور پتاسيم و گوگرد آلي در سه سطح 500، 750 و 1000 گرم به ازاي هر اصله پاجوش در هرسال بود. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه مصرف گوگرد آلي تاثير مثبت و معني داري در سطح 1درصد در افزايش رشد رويشي داشت. بيشترين ميزان افزايش در قطر، ارتفاع تنه و نهال به ترتيب معادل 7/16، 3/23 و 7/61 سانتي­متر، بيشترين افزايش در شمار برگ معادل 7/11 برگ، بيشترين افزايش در عرض و طول برگ به ترتيب معادل 7/15 و 0/36 سانتي­متر در تيمار تغذيه با بيشترين سطح گوگرد آلي ديده شد. با توجه به نبود تفاوت معني دار در سطوح مختلف گوگرد، براي بهبود رشد رويشي توصيه مي­شود ميزان 500 گرم گوگرد آلي همراه با 20 كيلوگرم كود دامي در تركيب بستر كاشت پاجوش ها به كار برده شود.