نقد نظريه سنتي يا ليبرال قرارداد با تاكيد بر رويكرد انتقادي روبرتو آنگر

نظريه سنتييا ليبرال قرارداد همواره با نقدهاي جدي روبرو بوده است. اين جستار مي كوشد تا در چارچوب مكتب انتقادي حقوق و بر مبناي نظريه روبرتو آنگر، از پيش گامان اين مكتب، به نقد نظريه ليبرال قرارداد پرداخته، چالش هاي آن را تحليل كند. نظريه آنگر متشكل از اصل و ضد اصل است كه نوعي رابطه تقابل بين آن ها وجود دارد؛ آزادي قراردادي اصلي است كه در مقابل ضد اصلاجتماع و ضد اصل عدالت و انصاف قراردادي قرار مي گيرد. نقطه كانوني نظريه آنگر آن است كه چون اصل آزادي قراردادي يك اعتبار محض است، نبايد به آن اصالت داد. واقعيت ها و مقتضيات اجتماعي مي تواند اين اعتباريات را محدود كند و در تعارض با آن قرار گيرد. بنابراين، براي ايجاد توازن، بايد واقعيات را بر اعتباريات مقدم دانست. با توجه به اينكه مكتب انتقادي مبتني بر واقع گرايي است،لذا اصولي چون اصل اجراي باحسن نيت قرارداد، اصل عدالت و انصاف قراردادي و اصل لاضرر را در تقابل با اصل آزادي قراردادي بايد معنا كرد و ضد اصل دانست.