الگوي جامع دانش آفريني در سازمان هاي پليسي

زمينه وهدف: به دليل نقش غير قابل انكار دانش جديد در بقا و رشد سازمان گاه دانش خلق شده اهميتي بسيار بيشتر از دانش موجود مي يابد. هدف اين پژوهش، طراحي الگوي توليد دانش نو پليسي در سازمان نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران مي باشد. روش: روش اين پژوهش، تركيبي اكتشافي است. جامعه آماري اين تحقيق خبرگان واعضاي هيت علمي وكارشناسان ناجا بوده كه با استفاده از فرمول تعيين حجم نمونه آماري كوكران، نمونه اي176 نفري از آنان به روش تصادفي ساده انتخاب شدند و جهت جمع آوري داده ها پرسش نامه اي كه روايي و پايايي آن مورد تاييد بود، بين آنها توزيع شد و پس از جمع آوري با استفاده از آزمون هاي تحليل عاملي و همبستگي تجزيه و تحليل گرديدند. يافته ونتيجه گيري: نتايج به دست آمده نشان مي دهد؛ بين فناوري توانا سازها، فرايندهاي مديريت دانش و تسهيل كننده هاي مديريت دانش با توليد دانش نو رابطه معنادار ومستقيم وجود دارد. نوآوري پژوهش حاضر در بررسي شيوه تاثير گذاري تواناسازها وتسهيل كننده هاي مديريت دانش بر فرايندها ي مديريت دانش وتوليد دانش نو پليسي مي باشد.