تاثير تنظيم كننده هاي رشد گياهي بر ريزازديادي گياه گزانگبين (Astragalus adscendens Boiss and Haussk) با جوانه انتهايي

گزانگبین (Astragalus adscendens)متعلق به جنس گون‌ها و یكی از گونه‌های پر اهمیت ایران از نظر ارزش دارویی، جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی است. به‌ دلیل قدرت افزایش كم این گیاه با بذر و قلمه، امكان كشت درون شیشه‌ای این گیاه ارزیابی شد. اثر سه نوع سیتوكینین مختلف (BAP1، KIN2 و Ze3) با غلظت‌های 5/0، 1، 2 و mg/l 4 در تركیب با 0 و mg/l 5/0 NAA4 بر پرآوری جوانة انتهایی بررسی شد. آزمایش به صورت فاكتوریل در قالب طرح كامل تصادفی انجام شد. شاخساره‌‌ها به محیط كشت ریشه‌زایی حاوی IBA5 و NAA با غلظت‌های 0، 3/0، 6/0 و mg/l 9/0 از هر كدام منتقل شدند. نتایج نشان داد تأثیر كاربرد سیتوكینین‌های مختلف و غلظت‌های استفاده‌شده از هر كدام و همچنین كاربرد NAA در میزان شاخسارة تولیدشده، شمار برگ و طول شاخساره‌ها معنی‌دار بود. بیشترین شاخه‌زایی (5/8 شاخساره در هر ریزنمونه) به همراه شمار برگ مناسب (4/22 برگ در هر شاخساره) در محیط كشت MS6 حاوی mg/l 4BAP به دست آمد. همچنین بیشترین مقدار ریشه‌زایی در محیط كشت MS حاوی mg/l 3/0 از هورمون NAA به دست آمد (100 درصد). بیش از 40 درصد گیاهچه‌های تولیدشده در گلدان حاوی مخلوط خاك، پیت و پرلیت (1:1:1) سازگار شدند.