ارزيابي تاثير پايه ، پيوندك و روش پيوند بر افزايش رويشي انار

به منظور ارزیابی تأثیر نوع پایه، پیوندك و برخی روش­های چوپیوند و كوپیوند در افزایش نهال انار و دست یابی به بهترین روش پیوند انار، آزمایشی به صورت اسپلیت فاكتوریل در قالب طرح كامل تصادفی در اسفندماه 1391 در گلخانة دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان اجرا شد. عامل‌ها شامل پایه، پیوندك، روش پیوند و زمان بود. رقم‌های پوست قرمز علی­آقایی، گرچ داداشی و گرچ شهوار به عنوان پایه، رقم‌های رباب نی­ریز و خفر جهرم به­عنوان پیوندك و از پیوندهای اسكنه و تراشه ای به عنوان روش پیوند استفاده شد. صفات رویشی مورداندازه‌گیری 60، 120 و 180 روز پس از پیوند بررسی شد. نتایج نشان داد روش پیوند بر درصد گیرای پیوند و گیاهان پیوندی باقی­مانده در انار تأثیرگذار بود به­طوری­كه روش پیوند اسكنه گیرایی بالاتری نسبت به روش پیوند تراشه­ای داشت ولی پایه و پیوندك های مورداستفاده بر درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقی­مانده تأثیری نداشت. فراسنجه (پارامتر)های رویشی در همة تركیب های پیوندی در زمان 180 روز پس از پیوند نسبت به دو زمان دیگر بیشترین میزان را داشتند. میزان تركیبات فنلی پایه و پیوندك با درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقی مانده همبستگی منفی داشت. درنهایت پیوند اسكنه در روش قلمة پیوند برای افزایش انار و تغییر رقم توصیه می شود.