ارتباط بين وضعيت بدني و عوامل آمادگي جسماني در كودكان نابينا ، ناشنوا و عادي

زمینه و اهداف: هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین عوامل آمادگی جسمانی و وضعیت بدنی كودكان نابینا، ناشنوا و عادی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه همبستگی، 16 كودك نابینا و30 ناشنوا (6-12ساله) و 60 كودك سالم شركت نمودند. آمادگی جسمانی با آزمونهای تست پله سه دقیقه ای، قدرت پنجه غالب، دراز نشست، خمش و رسش و بالا بردن تنه و قوسهای ستون فقرات با اسپینال موس و وضعیت سر و شانه توسط تصویربرداری ارزیابی شد. تحلیل داده ها توسط آزمون همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0=α صورت گرفت. یافته ها: در كودكان نابینا بین شاخص توده بدنی و كایفوز، قدرت پنجه غالب و شانه گرد، انعطاف پذیری كمر و همسترینگ با شانه نابرابر و بین انعطاف پذیری تنه با لوردوز ارتباط معناداری وجود دارد (05/0≥p). در ناشنوایان بین شاخص توده بدنی و كایفوز، اوج اكسیژن مصرفی با اسكولیوز پشتی، شانه نابرابر و شانه گرد، استقامت عضلانی با اسكولیوز پشتی و سر به جلو، قدرت عضلانی با اسكولیوز پشتی و كمری، انعطاف پذیری كمر و همسترینگ با شانه نابرابر و شانه گرد، بین انعطاف پذیری تنه با كایفوز، اسكولیوز پشتی و كمری و سر به جلو ارتباط وجود دارد (05/0≥p). در كودكان سالم بین قدرت پنجه غالب با كایفوز و اسكولیوز پشتی، انعطاف پذیری تنه با اسكولیوز پشتی و قدرت پنجه غالب با لوردوز و انعطاف پذیری تنه با لوردوز ارتباط مشاهده گردید (05/0≥p). نتیجه گیری: همبستگی بین آمادگی جسمانی و وضعیت بدنی كودكان بخصوص نابینایان و ناشنوایان، توجه به ابعاد آمادگی جسمانی و وضعیت بدنی در برنامه¬های تربیت بدنی در مدارس و هدایت آنها بسوی فعالیتهای ورزشی مناسب را ضروری می سازد.