خطاهاي نظريه خطاي جان مكي

اين مقاله مي كوشد آراي فرااخلاقي فيلسوف اخلاق معاصر جي. ال. مكي (موسوم به نظريۀ خطا) را توصيف و تحليل و نهايتاً سنجش انتقادي كند. نظرات فرااخلاقي و موضع شكاكانه مكي در خصوص احكام و گزاره هاي اخلاقي نيز، همچون آراي او در حوزۀ فلسفۀ دين، عمدتاً متأثر از نظرات فيلسوف انگليسي، ديويد هيوم، و شرح وبسط يافتۀ آنهاست؛ با اين تفاوت كه نظرات او، دست كم در قلمرو اخلاق، پيچيده تر از آراي هيوم است و در نتيجه نقد وارد بر آن نيز دشوار تر است. رأي و نظر او، در كنار اشتراكاتي كه با ديگر قرائتهاي شكاكانه در حوزۀ اخلاق دارد، تفاوتهايي نيز با آنها دارد كه موجب مي شود برخي انتقاداتي كه به ديگر روايتها از نيهيليسم اخلاقي وارد مي شود، بر نظريۀ خطاي او كارگر نيفتد؛ بنابراين ما ناگزيريم كه استدلالهاي جداگانه اي در دفاع از معرفت اخلاقي و نيز در نقد نظريۀ خطا بياوريم. نگارنده بر آن است كه استدلالهايي كه جان مكي به سود مدعايش مي آورد، اولاً مخدوش اند و ثانياً، بر فرض صحت، ادعاي وي را كه همان نيست انگاري اخلاقي است، نتيجه نمي دهند