انگيزش هاي نويافته تحولات هويتي زنان در آموزش عالي

همزمان با تحولات مدرن و تجربه تجدد، شاهد دگرگوني هاي متعددي در اشكال زندگي روزمره هستيم؛ تحولاتي كه زنان نيز به عنوان عاملاني با نقش هاي جنسيتي متفاوت در جامعه تجربه خواهند كرد و به دگرگوني معناهاي ذهني و به تبع آن دگرگوني در نقش هاي اجتماعي آنها مي انجامد. تغييراتي در انگيزه و تمايلات زنان كه به منظور تحقق خود و انتخاب مسيرهاي جديد در راستاي آرمان هاي هويتي، آنها را به سمت بازانديشي در هويت و تغييرات فردي و اجتماعي هدايت خواهد كرد. اين مقاله با روش نظريه زمينه اي به بررسي عملكرد و تجربه انگيزشي زنان از منظر خودشان و با منطق ذهنيت كنشگر فردي پرداخته و از طريق مصاحبه با زناني كه همزمان نقش همسر، مادر، شاغل و دانشجو را دارند، به ارائه يك تيپولوژي هويتي از زنان مورد مطالعه با تاكيد بر فرايند انگيزشي آنها براي ورود به آموزش عالي مي پردازد. يافته­هاي پژوهش نشان مي دهد شرايطي همچون تجربه تجدد و تغييرات نظام ارزشي حول محور زنان، ورود زنان به بازار كار، گسترش فضاهاي آموزشي و سرمايه هاي اجتماعي نمادين در ملازمت با انگيزه هاي فردي و اجتماعي در زندگي روزمره زنان منجر به ظهور انگيزشي نو در آنها شده و زنان طي اين فرايند براي كاهش تنش هاي حاصل از عدم تحقق انگيزه ها و نيازهايشان، استراتژي تحصيل و اشتغال را به عنوان راهبردهاي تحقق اهداف خود برگزيده اند كه در اين مقاله، بر راهبرد تحصيل تاكيد شده است. در پايان، تحليل حاضر به چهار دسته­بندي انتزاعي از انگيزش هاي نويافته زنان مورد مطالعه رسيده كه شامل 1) انتخاب تحصيل به مثابه ابزار مبارزه و رقابت، 2) تحصيل به عنوان طرحي مبهم، 3) تحصيل و اشتغال به منظورتحقق خود و ۴) تحصيل و اشتغال به عنوان مسيري براي ارتقا، آينده نگري و استقلال مالي است.