علوم انساني اسلامي در ايران: واكاوي نقش جريانهاي فكري پيش از انقلاب در شكل گيري آن

پس از انقلاب اسلامي در زمينه اسلامي سازي علوم انساني در ايران مباحث فراواني صورت گرفته است. در اين پژوهش زمينه هايي كه موجب مطرح شدن چنين بحثي در ميان انديشمندان، دانشگاهيان و به طور كلي در سطح جامعه ما شده، بررسي شده است. ريشه هاي اين موضوع به تحولي فكري باز مي گردد كه به تدريج از اواخر دهه 1320 شمسي در نگرش و بينش ديني اقشار تحصيل كرده و روشنفكر جامعه از يك سو و برخي روحانيان نوانديش از سويي ديگر پديد آمد. زمينه ديگر، به اوايل انقلاب اسلامي باز مي گردد كه وجود پاره اي ناسازگاري ها ميان برخي دانشگاهيان با حكومت اسلامي، چه در قالب فعاليت هاي گروه هاي سياسي دانشجويي مخالف انقلاب مانند گروه هاي چپ و چه در قالب ديدگاه هاي عده اي از استادان، به ضرورت اسلامي كردن علوم انساني و همراه ساختن آن با انقلاب افزود،. سرانجام با پيروزي انقلاب اسلامي تلاش هايي براي عملي كردن اين تفكر در قالب انقلاب فرهنگي صورت گرفت.