بررسي رابطه بين هوش هيجاني و مهارت هاي كارآفريني دانشجويان تربيت بدني

هدف تحقيق حاضر، بررسي رابطه بين هوش هيجاني و مهارت هاي كارآفريني دانشجويان تربيت بدني بود. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي و از لحاظ هدف، كاربردي بود كه به صورت ميداني اجرا شد­. جامعه آماري، دانشجويان تربيت ­بدني دانشگاه ­تهران (843n=) بودند. تعداد نمونه آماري براساس فرمول كوكران 265 نفر به دست آمد. نحوه نمونه گيري به صورت طبقه­اي ­تصادفي بود. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسشنامه هوش هيجاني نوكاه و آهيازو (2009) و پرسشنامه مهارت هاي كارآفريني بيچ (2007) بود. روايي پرسشنامه ها را يازده نفر از متخصصان مديريت ورزشي تاييد كردند. پايايي دروني هر دو پرسشنامه از طريق آلفاي كرونباخ، به ترتيب 821/0 و 794/0 به­دست ­آمد. براي تحليل داده­ها از آمار توصيفي (فراواني، درصد فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و آمار استنباطي )آزمون K-S، ضريب ­همبستگي اسپيرمن، رگرسيون چندگانه گام­به­گام) استفاده شد. نتايج آزمون همبستگي نشان داد كه بين هوش ­هيجاني و مهارت­هاي كارآفريني دانشجويان، همبستگي مثبت و معنا­داري وجود دارد (508/0=r). همچنين بين سه مولفه خودمديريتي (471/0r=)، مديريت­ روابط (528/0r=) و آگاهي ­اجتماعي (718/0r=) با مهارت­هاي كارآفريني رابطه معنا­داري وجود­ دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه گام­به­گام نشان داد كه از بين چهار مولفه هوش­ هيجاني، مولفه­هاي خودمديريتي با ضريب همبستگي چندگانه (721/0 (R=، آگاهي اجتماعي) 821/0 (R=و مديريت روابط )853/0 (R=توانايي پيش بيني­ مهارت هاي­كارآفريني را دارند. به نظر مي­رسد از طريق آموزش­هاي لازم، مي توان هوش ­هيجاني و در نتيجه آن مهارت­ هاي­كارآفريني­ دانشجويان ­را­ ارتقا بخشيد.