بررسي عوامل وقوع بزهكاري اطفال و نوجوانان شهرستان كرمانشاه در سال 1390

از آنجا كه پژوهش درباره بزهكاری یكی از عوامل موثر در ارائه راه حل و مقابله با این مسأله است ضرورت مطالعه و بررسی این مبحث ما را بر آن داشت كه پژوهشی تحت عنوان «بررسی عوامل بزهكاری اطفال و نوجوانان شهرستان كرمانشاه در سال 1390 در انجام دهیم. در این مقاله هدف ما سنجش و بررسی وضعیت كلی خانواده و تاثیر آن بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، تاثیر میزان اعتقادات و عملكردهای مذهبی و اخلاقی بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، تاثیرمحل سكونت و مهاجرت بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، تاثیر نحوه گذرانده اوقات فراغت بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، تاثیرارتباط با گروه همسالان و مدرسه بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، تاثیر ارتباط با مجرمان بر بزهكاری اطفال و نوجوانان، بررسی تاثیر مجرم بودن خانواده (یا یكی از اعضای خانواده) بر بزهكاری اطفال و نوجوانان و در نهایت استفاده از نتایج تحقیق در تحقیقات پیش رو به منظور ارائه راهكار های اصلاح مجرمین و بازگشت آنها به جامعه و نیز امتناع از ارتكاب مجدد جرم از ناحیه آنها می باشد. دراین مطالعه كه به صورت توصیفی-تحلیلی - مقطعی در سطح كانون اصلاح و تربیت كرمانشاه،به كمك تكمیل پرسشنامه كه حاوی سوالاتی در شش حیطه كه شامل: عامل فقر،خانواده،مدرسه،گروه های همسالان،رسانه و محل سكونت می باشد مورد پرسش واقع شده است. تاثیر هر یك از عوامل بالا به صورت درصدی بر بزهكاری اطفال و نوجوانان مورد پژوهش به ترتیب بیشترین تا كمترین بدین شرح است، تأثیر عامل فقر 4/17 درصد، عامل خانواده 5/16 درصد، عامل مدرسه 1/15 درصد، عامل محل سكونت با 8/13 درصد، عامل گروه همسالان 3/13 درصد و عامل رسانه و پیشینه مورد مطالعه فرد در رتبه آخر با 9/11درصد قرار می گیرند.