نقش شهرك هاي حاشيه نشين در افزايش جرائم اجتماعي

شهرك های حاشیه نشین، مناطق معقول ماندۀ شهرها هستند كه به صورت پدیده ای ناهماهنگ و ناهمسو با سایر ابعاد جامعه، پیامدهای متعدد و منفی را برای جامعه به دنبال دارند. یكی از مهم ترین این پیامدها، رشد جرائم اجتماعی است. هدف تحقیق حاضر، بررسی نقش و تأثیر حاشیه نشینی بر افزایش جرائم اجتماعی می باشد. در این تحقیق با بیان نظریه های معروف در خصوص تأثیر محیط بر ارتكاب جرم، به این نتیجه دست یافتیم كه افراد در این مناطق به علت بیكاری، كمبود درآمد مكفی برای تأمین نیازهای معیشتی اولیه، مشاهدۀ نابرابری های اجتماعی و اقتصادی، توزیع ناعادلانه منابع، عدم دست یابی به اهداف ارزشمند مثبت و... تمایل بیشتری به ارتكاب رفتار مجرمانه پیدا می كنند و در پی آن جرائمی چون سرقت، قتل، اعتیاد، نزاع های دسته جمعی و غیره از آنان سر زده و سعی می كنند با این جرائم به جبران محدودیت ها و مشكلات و همچنین تسكیل عقدۀ درونی خویش بپردازند، كه این امر تأثیرات منفی بسیاری بر امنیت اجتماعی خواهد گذشت.