آسيب شناسي «عنوان گزيني» در پژوهشهاي دانشگاهي : مطالعه موردي پايان نامه هاي رشته ي تاريخ

عنوان يكي از مهم ترين عناصر يك پژوهش و دروازه ي ورود به اثر است. عنوان، برچسبي است كه نويسنده و پژوهشگر به اثر و انديشه ي خويش مي زند. در گونه شناسي پژوهش هاي علمي؛ رساله يا پايان نامه ي تحصيلي با ويژگي هايي چون مسئله محوري، روشمندي، هدفمندي، دقت و نظارت اساتيد يكي از مهم ترين انواع پژوهش ها محسوب مي شوند و انتخاب عنوان مناسب در آنها اهميتي دو چندان دارد. اين پژوهش بر آن است تا ضمن طرح و تبيين معيارهاي «عنوان گزيني»، به ميزان انطباق عناوين پايان نامه هاي رشته ي تاريخ با اين معيارها و آسيب شناسي آنها بپردازد. شيوه پژوهش پيمايشي-تحليلي و جامعه ي پژوهش شامل پايان نامه هاي كارشناسي ارشد و دكتري رشته ي تاريخ در گرايش هاي مختلف است. بر اساس يافته هاي پژوهش، مهم ترين آسيب هاي عنوان گزيني در پايان نامه هاي رشته ي تاريخ، طولاني بودن، كاربرد كلمات بي نقش، عدم انطباق با زبان معيار و كاربرد موضوع به جاي عنوان است.