آسيب شناسي چالش هاي توسعه پايداري گردشگري

گردشگری پایدار به عنوان پارادایمی از توسعه كه حاصل چندین خط فكری است از حدود سه دهه پیش آغاز شد. این پارادایم بر فرض "كوچكتر، بهتر" استوار است. اما این فرض در دنیای پر از تغییرات، تعارضات و عدم قطعیت امروزه قابل پرسش است. گردشگری پایدار اغلب در ارتباط است با طبیعت‌گردی و وابستگی به محیط‌های طبیعی. رشد تفكر سیستمی به دیدگاه‌های جدید و موثرتر در مورد گردشگری منجر شد. سوال‌ها همچنان در مورد توانایی گردشگری پایدار در آینده ادامه دارد و با پیشرفت دانش بحث بر انگیزتر می‌گردد. به طور كلی با توجه به انتقاداتی كه بر توسعه پایدار وارد شده است می‌توان آنها را به چهار دسته تقسیم نمود از آن جمله نقد‌هایی كه به ابهام در تعریف این مفهوم وارده شده است، نقد‌هایی كه به كوچك مقیاس بودن مربوط می‌شود، موضوعات مربوط به سبز شویی و ادعای بیش از حد پایداری و در نهایت حقایق تحریف شده می‌باشند. یكی از منتقدین سرسخت توسعه گردشگری پایدار برایان ویلر می‌باشد كه در این مطالعه كارهای انتقادی وی و محققانی چون مك‌كول، باتلر، هریسون، شارپلی و ویور مطالعه شده است.