ارزيابي آزمايشگاهي رفتار خزشي بتن آسفالتي پير شده با لحاظ تاثير جنس مصالح سنگي

عواملي از قبيل تبخير مواد فرار قير و اكسيداسيون آنها در روند اختلاط قير با سنگدانه، حمل آن به محل پروژه و همچنين در طول عمر سرويس دهي روسازي، منجر به پيرشدگي قير مي‏گردند و مي­توانند زمينه ساز ايجاد برخي از خرابي هاي روسازي آسفالتي باشند. در اثر پيرشدگي، قير شكننده شده و به مرور زمان ترك هايي در سطح روسازي مشاهده مي گردد كه وجود اين ترك ها، ضمن كاهش كيفيت رانندگي، سبب افزايش هزينه هاي تعمير و نگهداري روسازي مي­گردد. شيارشدگي نيز از سري خرابي هايي به شمار مي آيد كه ضمن كاهش ايمني سفر، هزينه هاي تعمير و نگهداري راه‏ها را افزايش مي دهد. از سري عواملي كه با شناخت بيشتر آنها مي­توان روسازي هايي با عمر طولاني مدت طراحي كرد، مشخصات اجزاي تشكيل­دهنده مخلوط آسفالتي، يعني ماده چسباننده قيري و مصالح سنگي مي باشند. با توجه به اينكه تحقيقات كمي در مورد تاثير خصوصيات فيزيكي مخلوط، از قبيل جنس مصالح سنگي، بر پارامترهاي مقاومتي آن صورت گرفته ، در اين پژوهش، تاثير جنس مصالح سنگي بر قابليت خزشي مخلوط آسفالتي گرم پيرشده مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور، نمونه‏هاي آسفالتي با دو نوع مصالح سنگي آهكي و سيليسي ساخته شده و تحت روند پيرشدگي بر اساس روش استاندارد مربوطه قرار گرفته­اند. سپس، نمونه‏هاي آسفالتي تحت آزمون خزش ديناميك در تنش­هاي 100 و 300 كيلوپاسكال و دماهاي 50 و 60 درجه سلسيوس قرار گرفته و كرنش­هاي پايدار آنها اندازه­گيري شده است. نتايج توسط نرم­افزار متلب آناليز شده و مدل آزمايشگاهي رفتار خزشي بتن آسفالتي پير شده، با لحاظ تاثير جنس مصالح سنگي، ارائه گرديده است. نتايج نشان مي­دهد كه نمونه‏هاي آهكي، نسبت به نمونه‏هاي سيليسي، مقاومت بيشتري را در برابر تغييرشكل ماندگار وابسته به زمان از خود بروز مي­دهند.