ارزيابي تاثير تستوسترون بر تشكيل كلوني زايي اسپرماتوگوني گوسفند در محيط آزمايشگاه

سابقه و هدف: سلول­ هاي بنيادي اسپرماتوگوني با حفظ تعادل بين خودنوسازي و تمايز سبب تداوم روند اسپرماتوژنز مي­ شوند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسي تاثير غلظت­ هاي مختلف تستوسترون بر كلوني زايي سلول­ هاي بنيادي اسپرماتوگوني گوسفند مي باشد. مواد و روش ها: سلول­ هاي اسپرماتوگوني بيضه گوسفند نابالغ با روش هضم آنزيمي دو مرحله اي جدا و به­روش حذف تمايزي خالص­ سازي شدند. سپس، به­ مدت 13 روز به چهار روش تيمار شدند: گروه شاهد شامل كشت ساده سلول­ هاي اسپرماتوگوني در محيط DMEM حاوي 1 درصد آنتي­بيوتيك و 5 درصد FBS بود و به تيمارهاي 1، 2 و 3 علاوه بر محيط بالا به­ ترتيب 60، 120 و 240 ميكروگرم بر ميلي ­ليتر تستوسترون اضافه شد. تعويض محيط كشت هر 72 ساعت انجام شد. ماهيت سلول­ ها با استفاده از رنگ­آميزي ايمونوسيتوشيمي عليه آنتي­ژن PGP9.5 تائيد گرديد. در نهايت درصد حيات سلول ها بلافاصله پس از جداسازي، و هم­ چنين تعداد و مساحت كلوني ­هاي تشكيل شده در روزهاي 5، 9 و 13 پس از كشت به­ وسيله ميكروسكوپ معكوس بررسي شد. نتايج: درصد حيات سلول ­هاي اسپرماتوگوني بعد از جداسازي 3/63±86/77 درصد بود. كاهش تعداد و مساحت كلوني­ هاي اسپرماتوگوني تيمار 2 و 3 نسبت به كنترل و تيمار 1 معني­ دار بود (P<0/05). به­ علاوه، تعداد و مساحت كلوني ها در روز 13 در مقايسه با روزهاي 5 و 9 افزايش معني داري داشت (P<0/05). نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي­ دهد تستوسترون در القاء كلوني­زايي سلول­ هاي بنيادي اسپرماتوگوني در محيط آزمايشگاه نقش مثبتي نداشته و با افزايش دوز باعث كاهش تعداد و مساحت كلوني ­ها در محيط كشت مي شود.