تاثير هشت هفته تمرين تناوبي هوازي بر سطح سرمي واسپين در زنان مبتلا به ديابت نوع دو

سابقه و هدف: ديابت با اختلالات متابوليكي زيادي از جمله تغيير در آديپوكاين ­هايي مثل واسپين همراه است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تاثير هشت هفته تمرين تناوبي هوازي بر سطح سرمي واسپين در زنان ديابتي نوع 2 بود. مواد و روش­ها: براي انجام اين مطالعه نيمه تجربي 18 خانم مبتلا به ديابت نوع 2 به­ صورت در دسترس از كلينيك شهيد باهنر كرمان انتخاب شده و به­ روش تصادفي ساده در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 9 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرين به ­مدت هشت هفته و سه روز در هفته انجام شد. 48 ساعت قبل و پس از برنامه تمرين خون­گيري به­ منظور سنجش مقادير واسپين سرمي باروش الايزا به­ عمل آمد. نتايج: يافته ها نشان داد كه پس از 8 هفته تمرين مقادير سرمي واسپين (70/44±10/36) در مقايسه با گروه كنترل (71/11±11/78) تفاوت معني­ داري نداشت (P= 0/226). ميزان مقاومت به انسولين، وزن و BMI پس از اتمام دوره تمرين در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل كاهش معني­ داري يافت (0/05>P). نتيجه­ گيري: باتوجه به يافته هاي اين پژوهش مي ­توان نتيجه گرفت هشت هفته تمرين تناوبي هوازي بر سطح واسپين بيماران زن ديابتي نوع 2 تاثيري ندارد. لذا، باتوجه به اهميت تغييرات در ميزان واسپين، به­ نظر مي رسد اين بيماران براي بهره برداري موثر از تمرينات تناوبي هوازي بايد اين تمرينات را براي مدت زمان بيشتري انجام دهند.