بررسي شيوع مايكوپلاسما ژنيتاليوم و مايكوپلاسما هومينيس در بين زنان مبتلا به عفونت واژينال در شهر رباط كريم طي سال

سابقه و هدف: مايكوپلاسما ژنيتاليوم و هومينيس از عوامل مهم واژينوز محسوب مي­ شوند و شناسايي آنها توسط روش سنتي كشت دادن با مشكل مواجه است. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي شيوع اين باكتري­ ها با به كارگيري تكنيك PCR در مقايسه با كشت در زنان مبتلا به عفونت مي ­باشد. مواد و روش ­ها: براي انجام اين مطالعه مقطعي 250 نفر بيمار مراجعه­كننده به بيمارستان ­هاي امام خميني و امام زمان(عج) استان تهران و 150 نفر فرد سالم مورد بررسي قرار گرفتند. DNA استخراج شده از نمونه ­ها به­ عنوان الگو جهت تكثير ژن كد كننده 16s rRNA با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي در دو واكنش PCR جداگانه استفاده شد. نتايج: نتايج به ­دست آمده نشان داد كه كشت مايكوپلاسما ژنيتاليوم و مايكوپلاسما هومينيس به ­ترتيب در 38 و 46/8 درصد موارد مثبت بود، درحالي­ كه با مطالعه نمونه­ ها به روش PCR به­ ترتيب 62 و 77/2 درصد از نمونه ­ها مثبت گزارش شدند. نتايج نشان­ دهنده آن است كه براي شناسايي مولكولي اين باكتري­ ها PCR از دقت، حساسيت و اختصاصيت ويژه­اي برخوردار است، به­ طوري­ كه نمونه­ هاي كشت منفي نيز با اين روش قابل تشخيص مي ­باشند. نتيجه ­گيري: براي شناسايي عوامل عفوني در مبتلايان به واژينوز، روش مولكولي PCR به­ طور معني­ داري نسبت به­ كشت از حساسيت بالاتري برخوردار بوده و با به ­كارگيري پرايمرهاي اختصاصي مي ­توان اين عوامل بيماري ­زا را در حد جنس و گونه با دقت بيشتري مورد شناسايي قرار داد.