نگرش دانشجويان به كرسي هاي آزادانديشي در دانشگاه به لحاظ اثرگذاري در توسعه اجتماعي و سياسي دانشگاه ها (مورد: دانشگاه تبريز)

تشكيل كرسي هاي آزادانديشي در دانشگاه ها موضوعي راهبردي است كه از سوي رهبري براي رشد اجتماعي و ارتقاي سطح دانش سياسي دانشجويان مطرح شده است. كرسي هاي آزادانديشي يكي از مفاهيم مهم و بحث انگيز در گفت وگوهاي سياسي امروز جامعه ايران است كه مي تواند علاوه بر حل و فصل بسياري از مسائل روز جامعه ايران، در بلندمدت آثار تمدني شگرفي داشته باشد. با اين حال اين موضوع در محافل علمي چندان مورد توجه قرار نگرفته است. پژوهش حاضر كه با هدف بررسي نگرش دانشجويان به كرسي هاي آزادانديشي در دانشگاه به لحاظ اثرگذاري در توسعه اجتماعي و سياسي دانشگاه ها در بين دانشجويان دانشگاه تبريز انجام شده ، از نظر هدف، پژوهشي كاربردي، به لحاظ وسعت پهنانگر، از نظر دامنه، خرد و از نظر زماني يك بررسي مقطعي است. روش پژوهش، روش ميداني با استفاده از پيمايش، و ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه است. حجم نمونه نيز در اين تحقيق 376 نفر است. پژوهش حاضر بر اساس نظريه هاي توسعه و توسعه اجتماعي از جمله لرنر، اينگلس و اسميت، مك كله لند، راجرز و . . . به دنبال بررسي ارتباط بين استفاده دانشجويان از رسانه هاي جمعي داخلي، نوع تربيت دانشجويان در خانواده، مشاركت اجتماعي، پايگاه اقتصادي، اعتماد اجتماعي، دينداري و انسجام اجتماعي به عنوان متغيرهاي مستقل و نگرش به عنوان كرسي هاي آزادانديشي به عنوان متغير وابسته است. بر اساس نتايج پژوهش، بين استفاده از رسانه هاي جمعي داخلي، مشاركت اجتماعي، پايگاه اقتصادي، اعتماد اجتماعي، دينداري، انسجام اجتماعي، با آزادانديشي ارتباط معنادار وجود دارد. اما بين نوع تربيت در خانواده با نگرش به عنوان كرسي هاي آزادانديشي ارتباط معناداري مشاهده نشد.