بررسي عوامل سازماني مرتبط با خطاهاي مامايي از ديدگاه ماماهاي شاغل در بيمارستان‌هاي آموزشي و مراكز بهداشتي درماني شهر تهران در سال 1393

زمينه و هدف: خطاهاي مامايي با مشكلات متعددي براي مادر و جنين همراه مي باشد و مي تواند منجر به عواقب مرگ باري شود، لذا شناسايي عوامل مرتبط با اين خطاها ارزش ويژه­ اي دارد. اين مطالعه با هدف شناسايي عوامل سازماني به وجود آورنده خطا از ديدگاه ماماهاي شاغل در بيمارستان­ هاي آموزشي و مراكز بهداشتي درماني شهر تهران انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه به صورت توصيفي بر روي 252 ماماي شاغل در مراكز بهداشتي درماني و بيمارستان­ هاي آموزشي وابسته به دانشگاه­ هاي شهيد بهشتي، تهران و ايران انجام شد. جمع آوري اطلاعات از طريق پرسش­ نامه محقق ساخته بود كه روايي صوري و محتواي آن با محاسبه شاخص­ هايCVR و CVI تعيين شد. پايايي ابزار نيز با روش آزمون بازآزمون و نيز محاسبه آلفاي كرونباخ مورد تائيد قرار گرفت. جهت تجزيه تحليل اطلاعات از نرم افزار آماري SPSS.V.16 استفاده شد. يافته­ ها: 69/8 از ماماها و يا همكارانشان داراي سابقه خطاهاي مامايي بودند. 82/9 درصد از ماماها و يا همكارانشان معتقد بودند كه خطاي رخ ­داده، گزارش و 69/8 درصد معتقد بودند كه فرم گزارش خطا تكميل مي­شود. عوامل سازماني اولويت دار در خطاهاي مامايي شامل : بار كاري زياد، عوامل استرس زاي شغلي و عدم توجه به امنيت رواني ماماها، از ديدگاه ماماهاي شاغل در بيمارستان­ ها و مراكز بهداشتي بودند. نمره عوامل سازماني، تفاوت معناداري را در دو گروه نشان نداد. نتيجه گيري: به نظر مي­رسد برنامه ­ريزي مناسب­ تر و تلاش در جهت بهبود عوامل سازماني مي­تواند تا حد قابل توجهي در راستاي كاهش رخ ­داد خطاهاي مامايي اثر بخش باشد