ارزيابي عملكرد مدل هاي ARMA و CARMA در مدل سازي بارش سالانه ايستگاه سينوپتيك اروميه

با توجه به پيچيدگي فرآيندهاي هيدرولوژيكي به ­نظر مي­رسد روش­هاي چند­متغيره با در نظر گرفتن عوامل موٌثر بيشتر، بتواند دقت مدل­هاي سري زماني و نتايج حاصل از آن ها را ارتقا دهد. در واقع، نتايج مدل­هاي چند­متغيره با دخالت دادن عوامل موثر ديگر، مي­تواند نتايج توصيف، مدل­سازي و پيش ­بيني پارامترهاي مختلف را بهبود دهد. در اين مطالعه، مدل­هاي تك ­متغيره آرما و چند­متغيره خودهمبسته با ميانگين متحرك هم­زمان آرما (كارما) جهت مدل­سازي مجموع بارش سالانه ايستگاه سينوپتيك اروميه مورد ارزيابي قرار گرفتند. جهت استفاده از مدل­هاي آرما، از سري زماني مجموع بارش سالانه در دوره آماري (2010-1961) و جهت مدل­سازي با استفاده از مدل­هاي كارما، از سه سري زماني مجموع بارش سالانه (ميلي­متر)، متوسط دماي سالانه (درجه سلسيوس) و متوسط سرعت باد (نات) در دوره آماري مذكور استفاده شد. نتايج نشان داد كه با دخالت دادن پارامترهاي ذكرشده در مدل، دقت مدل­سازي افزايش مي­يابد. به طوري كه در مدل كارما نسبت به مدل آرما، به دليل ضريب همبستگي بالاتر معادل 960/0 و معيار جذر ميانگين مربعات خطاي كمتر، معادل 611/21 بين داده­هاي مدل و مقادير مشاهداتي، نتايج بهتري به­ دست آمد. هم­چنين بر اساس نتايج حاصل، استفاده از مدل­هاي چند­متغيره خانواده آرما سبب كاهش ميزان خطاي مدل به­ميزان 31 درصد شده است.