آزمايش قند خون در بيمارستان (با دستگاه گلوكومتر)، منابع خطا و مديريت آن ها

در اندازه گيري قند خون در بيمارستان با دستگاه هاي گلوكومتر امكان ايجاد خطاها وجود دارد. هر دستگاهي در شرايط خاصي دچار خطا مي شود. در محيط بيمارستان با صدها دستگاه و هزاران اپراتور شرايط براي خطا مستعد ميباشد كه ميتواند كيفيت نتايج آزمايش قند خون را در بيمارستان تحت تأثير قرار دهد. خطا ميتواند در هر فازي از پره آناليتك، آناليتيك و پست آناليتيك اتفاق بيفتد. منابع متداول خطا شامل بيمار، عوامل مداخله گر (تداخلات)، اشتباه اپراتور، عوامل محيطي و نقص دستگاه ميباشد. مدل هاي اوليه (قديمي) گلوكومتر قابليت كمتري در هشدار به اپراتور براي عوامل خطا داشتند. مدلهاي جديد گلوكومتر داراي كنترل دروني و مميزي داخلي جهت شناسايي خطا و هشدار به اپراتور از طريق عدم گزارش نتايج غلط را دارند. برخي از اين پروسه ها و فرآيندهاي كنترلي مربوط به ساختار نرم افزاري و مديريت داده ها است. و برخي مربوط به انجام دهندگان تست در بيمارستان نظير تميز كردن منظم دستگاه و كنترل نتايج جهت حصول اطمينان از نتايج صحيح عملكرد گلوكومتر است. پزشكان و تكنيسينها مي بايست نسبت به منابعي كه پتانسيل ايجاد خطا را دارند آگاه و هوشيار باشند و اقداماتي جهت كنترل خطا و به حداقل رساندن اسيب به بيمار را انجام دهند. در واقع حصول نتايج قابل اطمينان هم بستگي به كنترل داخلي كه به توليد كنندگان دستگاه ها مربوط مي شود و هم بستگي به نكاتي كنترلي (نظير آموزش اپراتور، اعتبارسنجي دستگاها، تعمير و نگهداري دستگاه ها) كه مي بايست در بيمارستان انجام شود، دارد.